Geçen gün Derya Baykal'ın programında gördüm ve hemen yapmaya başladım. Evde ne kadar renkli ip bulduysam hepsini ortaya çıkardım. Hoşuma giden ve beyaz t-shirt üzerine uygun olacak renkleri seçtim.Sarı ve yeşil renklerle küçük halkalar örüp onları birleştirdim. Sonra bu halkaların etrafını pembe ve lila renklerle döndüm. Sonra bunu düz beyaz T-shirt üzerine diktim. T-shirte renk geldi biraz hatta bugün onu giydim dışarı çıkarken. Üzerine de siyah önü acık bolero girdim.. Güzel birşeyler cıktı ortaya....
Bu takılarda Amerika'dan alınma.. Bileklik ve küpelerinin yanı sıra kolyesi de vardı ama onu almadım. Kolye , küpe ve bileklik gibi üçlü takıları birarada pek sevmem.. En fazla ikili takımları kullanabiliyorum. Diğerleri fazla abartılı geliyor bana..
Hayaller çok be kuzenyazmakla bitmez ama kısa bir değinelim…
Hayal mi yoksa olması zorunda olan bir şey mi bilmiyorum ama benim acilen bir iş konusuna eğilmem gerekiyor. Aksi halde psikolojik destek almam gerekecek.Bundan1 yıl öncesi veya 6 ay öncesi hayallerimi anlatmak için bu yazıyı yazacak olsaydım çok ümitli çok gerçekci bir insanın yazısını okuyor olabilirdiniz ama zaman ilerledikçe hayata inancını ve tüm hırsını geride bırakmış birisi oluyorum. Tüm bunlar bunalımdan kaynaklanıyor olabilir diyip geçelim..
İyi bir öğrencilik hayatımdan sonra iyi bir işe sahip birisi olmak benim hayatımın önceliğini oluşturuyor. Biraz geç ama sağlam olabilir diyip kendimi rahatlatıyorum. İş konusunda bilir kişi olmak, çalışacağım ortamın üst düzeyde yöneticisi olmak istiyorum çok uzun süreler sonra da olsa.
Ve yine yaşam kalitesi yüksek bir hayat istiyorum.Bunu istemem gözüm yükseklerde olduğu için falan değil , iyi yerlerde olmak,çevremizdekilere ve arkamızdan gelenlere referans olmanın en iyi yolu olduğunu düşünüyorum. Hepimiz biliyoruz ki bir yerlere gelmek için referans (torpil)olmadan olmuyor. Eee bir sürü kuzen vs.. var yardımcı olmak lazım…
En büyük hayalim yurtdışına çıkmakdı ve bu gerçekleşti hemde hayalini bile kuramadışım bir ülkeye gittim. Ama her zaman istemişimdir , tatillerimi değişik ülkelerde geçirmeyi. Yani bu hala benim hayalim. Uzak doğuya gitmeyi çok istiyorum.. Yurtdışında master yapmak istiyorum , bu fırsat elime geçmişdi ama ben elimin tersiyle geri çevirdim, şimdi istiyorum tekrardan.Kısacası yurtdışı hayallerimin yarısını kapsıyor.Doç. Dr. Neva Çiftcioğlu nu tanırsınız onun meslek hayatı gibi bir hayat istiyorum. Şuana kadar anlatmak istediklerimi kapsıyor. Bilmeyenler için bu adresden hayatını okuyabilirsinizhttp://webarsiv.hurriyet.com.tr/2004/12/08/566400.asp.
Gelelim tüm bunları yaşamak isterken yanımda olmasını istediğim kişiye yani evliliğe ; evlilikde kaçınılmaz bir şey gibi geliyor bana , herkesin hayalidir doğru kişiyle düzgün bir hayat yaşamak. Kavganın , üzüntünün , gözyaşının,kederin kısacası olumsuzlukların olmadışı bir evlilik istiyorum. Düğünümde de hayallerimde çizdiğim (kağıt üzerinde istesemde çizemem zatenJ) gelinliği giyinmek istiyorum. Koskocaman bir düğün salonu istiyorum tanıdık tanımadık herkes bugüne şahit olsun istiyorum. Ve balayımı da düşündüm tabii. Bununda bir Türkiye turu olmasını istiyorum. Doğusuyla batısıyla ,kuzeyiyle güneyiyle tüm Türkiye’yi keşfetmek istiyorum.
Arkadaşlarımla hayatımın sonuna kadarbirlikte olmak istiyorum.
Ve en önemlisi yaşlandığımda ‘hayatımda pişman olacağım hiç bir şey yaşamadım ‘ demek istiyorum.Daha çok şey var ama yeter şimdilik bukadar , uzatmanın anlamı yok.
Kuzencim sanada teşekkür ediyorum bunları dile getirmemizi sağladığın için.
( Buda büyüklüğü anlaşılması açısından çekilen bir resim.. For my kuzen:))) )
Amerikalardan aldığım bronşumu bir türlü kullanamadım.. renkleri güzel diye 75 cent verip aldığım bronş Türkiye ye adım attığı ilk günden beri paketinin içinde duruyor... Ne yapmalı acaba? Fikri olan varmı?
Yakınlarım benim oltu taşlarına olan düşkünlüğümü iyi bilirler. Erzurum' a giden varsa haber versin lütfennnnn.. İşte oltu taşı kolye uçlarım... Beyaz taşlı olanın küpeleri de var.. Özel geceler için..
Tatile daha 2 hafta var ama ban şimdiden yanımda şunu mu götürsem bunu mu götürsem diye düşünüp duruyorum.. Gören duyan da ilk kez tatile çıkıyor bu kız galiba diyecekler ama değil ben her zaman böyleyim.. Üniversitedeyken eve geldiğimde gitmeden 1 hafta önce hazırlanmaya başlardım. Hergün bişey atıyordum valize ve son günde hepsini boşaltıp tekrar kontrol ediyordum. İşte bu yüzden seyahatten pek hoşlanmamaya başladım. Geçen yaz Amerika ya giderkende tecrübeli arkadaşlar 'yanınızda fazla birşey götürmeyin , 2 takım kıyafet alsanız yeter ' dediler... Bende hep öyle yapacağımı söyledim ve öyle yaptığımı düşünüyordum ama havaalanında kontrolden zor geçtim diyebilirim.Bu konularda kontrolsüzüm galiba...:((( Ama olurda bir kez daha Amerika' ya gidersem sadece sırt çantasıyla gideceğim.. Çünkü dönüşte zaten yanımda götürdüğüm çoğu şeyi çöpe atmak zorunda kaldım... Bütün paramı oralarda harcadım geldim... Tabii bu sefer böyle birşey söz konusu değil, tatilde alış-veriş yapacak halim yok... Yanımdakilerle yetineceğim... Bana yardım edin arkadaşlar....
Arkadaşlar kusura bakmayın buaralar bazı nedenlerden dolayı blogla fazla ilgilenemiyorum.. Daha bugün yeni girdim.Yeniliklerle karşınıza tekrar çıkacağım... Buaralar dışarı da pek çıkmıyorum dolayısıyla mağazaları takip edemiyorum... 24 Mayıs da tatile gidiyorum , 10 gün ara verceğim şşimdiden bilgi veriyorum sonra bu kız nerede diye beni aramayın.. anlaştık mı?
Merhabalar Adım Betül. 24 yaşındayım. Çukurova Üniversitesi kimya bölümü mezunuyum.Alış veriş hayatımın en önemli etkinliklerinden biridir. Modaya uymak yerine kendi modamı yaratmayı seviyorum.
